Κάθε οργανισμός που ελέγχουμε έχει αντίγραφα ασφαλείας. Σχεδόν κανένας δεν έχει επαναφορές. Η διάκριση μοιάζει με σχολαστικισμό συμβούλου μέχρι το πρωί που παύει να μοιάζει, και ο λόγος που μετράει είναι απλός: το πράσινο σημάδι στον πίνακά σας αναφέρει ότι μια διεργασία τερματίστηκε χωρίς σφάλμα. Δεν αναφέρει ότι τα δεδομένα σας επέζησαν. Πρόκειται για διαφορετικούς ισχυρισμούς, και στις περισσότερες εταιρείες μόνο ο πρώτος έχει ποτέ ελεγχθεί.

Δύο δικές μας

Θα ήταν ανέντιμο να γράψουμε αυτό το άρθρο με τις αστοχίες άλλων, οπότε ορίστε δύο δικές μας από τους τελευταίους δώδεκα μήνες.

Το αντίγραφο των είκοσι byte. Ένα νυχτερινό αντίγραφο βάσης δεδομένων έτρεχε, ανέφερε επιτυχία, και έγραφε ένα αρχείο κάθε νύχτα. Η εργασία παρακολουθούνταν. Η παρακολούθηση ήταν ευχαριστημένη. Αυτό που έγραφε ήταν είκοσι byte: το κέλυφος είχε αποτυπώσει ένα μήνυμα σφάλματος της εντολής εξαγωγής μέσα στο αρχείο εξόδου, και το βήμα συμπίεσης το είχε συμπιέσει πιστά. Κάθε νύχτα, ένα τέλειο, μικροσκοπικό, άχρηστο αντίγραφο. Το βρήκαμε επειδή κάποιος κοίταξε τα μεγέθη αρχείων σε μια λίστα καταλόγου ενώ έκανε κάτι εντελώς άλλο. Τίποτα στη ροή δεν ήταν σχεδιασμένο να προσέξει ότι ένα αντίγραφο βάσης είχε γίνει στο μέγεθος μιας πρότασης.

Το ξεχασμένο κλείδωμα. Ένα αποθετήριο αντιγράφων χρησιμοποιεί κλειδώματα για να μη συγκρούονται δύο λειτουργίες. Μια διεργασία πέθανε στη μέση, το κλείδωμα έμεινε πίσω, και κάθε επόμενη απόπειρα αρνούνταν να ξεκινήσει. Η εργασία δεν αποτύγχανε θορυβωδώς· αρνούνταν ευγενικά, και οι ειδοποιήσεις ήταν ρυθμισμένες να ενεργοποιούνται σε αποτυχία. Τίποτα δεν αποτύγχανε. Τα στιγμιότυπα απλώς σταμάτησαν να εμφανίζονται, και το πιο πρόσφατο καλό απομακρυνόταν ολοένα στο παρελθόν ενώ κάθε πίνακας παρέμενε πράσινος.

Είμαστε αρκετά ικανοί, το κάνουμε επαγγελματικά, και τα δύο έτρεξαν επί ημέρες. Αυτό είναι το νόημα της εξομολόγησης. Αν η αντίδρασή σας είναι ότι σε εσάς δεν θα μπορούσε να συμβεί, εκείνη η αντίδραση είναι το εύρημα.

Πέντε τρόποι με τους οποίους τα αντίγραφα αποτυγχάνουν χωρίς να σας το πουν

Έγκυρο αλλά κενό. Το αρχείο υπάρχει, η αρχειοθήκη ανοίγει, η μορφή είναι σωστή, και το περιεχόμενο είναι λάθος ή απόν. Τεχνικά επιτυχημένο, πρακτικά άχρηστο. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει η πρώτη μας περίπτωση, και είναι η συχνότερη που βρίσκουμε.

Η εργασία που σταμάτησε. Έληξε ένα διαπιστευτήριο, γέμισε ένας δίσκος, απενεργοποιήθηκε ένα πρόγραμμα κατά τη συντήρηση, έμεινε πίσω ένα κλείδωμα. Τίποτα δεν σφάλλει, επειδή τίποτα δεν τρέχει. Οι ειδοποιήσεις χτισμένες γύρω από αναφορές αποτυχίας είναι δομικά τυφλές σε αυτό, και είναι η δεύτερη περίπτωση παραπάνω.

Το κλειδί που δεν έχει κανείς. Τα αντίγραφα είναι κρυπτογραφημένα, που είναι σωστό, και η φράση πρόσβασης ζει στο μυαλό του διαχειριστή, ή σε έναν διαχειριστή κωδικών του οποίου το κύριο διαπιστευτήριο βρίσκεται μέσα στο αντίγραφο. Έχουμε δει και τα δύο. Η κρυπτογράφηση χωρίς δοκιμασμένη διαδρομή ανάκτησης κλειδιού είναι ένας καλά οργανωμένος τρόπος να χάσετε οριστικά τα δεδομένα σας.

Η εξάρτηση που δεν μπήκε ποτέ στο πεδίο. Η βάση δεδομένων έχει αντίγραφο και τα ανεβασμένα αρχεία όχι. Η εικονική μηχανή έχει αντίγραφο και τα πιστοποιητικά που επιτρέπουν στους πελάτες να συνδεθούν όχι. Η εφαρμογή έχει αντίγραφο και η συγκεκριμένη έκδοση του περιβάλλοντος εκτέλεσης που χρειάζεται όχι. Το πεδίο ορίζεται μία φορά, στην αρχή, και το σύστημα μεγαλώνει μετά.

Η επαναφορά που είναι πολύ αργή. Όλα δουλεύουν, και χρειάζονται έντεκα ώρες για να επιστρέψει ένα σύστημα που η επιχείρηση χρειάζεται σε δύο. Αυτό δεν είναι καν αστοχία αντιγράφου· είναι ένας στόχος χρόνου ανάκτησης που κανείς δεν χρονομέτρησε, πράγμα που τον κάνει αριθμό σε ένα έγγραφο και όχι γεγονός του κόσμου.

Τι είναι πραγματικά μια δοκιμή επαναφοράς

Οι περισσότεροι οργανισμοί που μας λένε ότι δοκιμάζουν τα αντίγραφά τους εννοούν ότι ελέγχουν την κατάσταση της εργασίας, ή ότι επανέφεραν ένα αρχείο κάποτε. Κανένα από τα δύο δεν είναι δοκιμή. Μια δοκιμή επαναφοράς έχει πέντε ιδιότητες.

  • Κάποιος διαλέγει την ημερομηνία. Όχι το πιο πρόσφατο αντίγραφο. Μια ημερομηνία επιλεγμένη στην αρχή της άσκησης, ιδανικά λίγες εβδομάδες πίσω, επειδή η αστοχία που κυνηγάτε είναι εκείνη που ξεκίνησε πριν από καιρό και τρέχει έκτοτε.
  • Πηγαίνει κάπου απομονωμένα. Ξεχωριστό περιβάλλον, ποτέ πάνω από το ζωντανό σύστημα. Μια δοκιμή επαναφοράς που μπορεί να βλάψει την παραγωγή δεν θα εκτελεστεί αρκετά συχνά ώστε να είναι χρήσιμη, και πολύ σωστά.
  • Η επαλήθευση είναι επιχειρησιακός έλεγχος, όχι άθροισμα ελέγχου. Ένας κατακερματισμός αποδεικνύει ότι τα byte επέστρεψαν. Δεν αποδεικνύει ότι τα δεδομένα είναι εκεί. Κάποιος που ξέρει το σύστημα πρέπει να το ανοίξει και να επιβεβαιώσει τρία συγκεκριμένα πράγματα: ότι το πλήθος εγγραφών είναι εύλογο, ότι μια γνωστή συναλλαγή εκείνης της ημερομηνίας υπάρχει, και ότι το πιο πρόσφατο χαρακτηριστικό δουλεύει.
  • Χρονομετρείται. Από την απόφαση μέχρι την αποκατάσταση της υπηρεσίας. Αυτός ο αριθμός είναι ο πραγματικός σας στόχος χρόνου ανάκτησης, και συνήθως είναι δύο έως τέσσερις φορές εκείνος του σχεδίου συνέχειας.
  • Καταγράφεται. Ημερομηνία, σύστημα, σημείο επαναφοράς, ποιος το έκανε, χρόνος που πέρασε, τι έσπασε. Δύο σελίδες, στο ίδιο σημείο κάθε τρίμηνο.

Η τριμηνιαία άσκηση των ενενήντα λεπτών

Ο λόγος που η δοκιμή επαναφοράς δεν γίνεται είναι ότι φαντάζει ως έργο. Δεν είναι. Κλείστε ενενήντα λεπτά ανά τρίμηνο με δύο ανθρώπους.

Τα πρώτα δεκαπέντε λεπτά: διαλέξτε το σύστημα και την ημερομηνία, και γράψτε από πριν τι περιμένετε να βρείτε, επειδή μια δοκιμή όπου αποφασίζετε εκ των υστέρων τι μετράει ως επιτυχία δεν είναι δοκιμή. Τα επόμενα σαράντα πέντε: επαναφορά στο απομονωμένο περιβάλλον και μάθετε. Τα τελευταία τριάντα: η επιχειρησιακή επαλήθευση, η χρονομέτρηση και το σημείωμα. Εναλλάσσετε το σύστημα κάθε τρίμηνο ώστε μέσα σε έναν χρόνο να έχουν δοκιμαστεί και τα τέσσερα ή πέντε πράγματα που θα πονούσαν πραγματικά, και εναλλάσσετε το πρόσωπο, ώστε η ανάκτηση να μη βρίσκεται αποκλειστικά στη μνήμη εκείνου που την έστησε.

Μία παραλλαγή αξίζει να μπει σκόπιμα: τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο, τρέξτε την άσκηση χωρίς το πρόσωπο που τη διεκπεραιώνει συνήθως. Η συχνότερη κρυφή εξάρτηση σε κάθε σχέδιο ανάκτησης είναι η ατεκμηρίωτη γνώση ενός συναδέλφου, και ο μόνος τρόπος να την ανακαλύψετε είναι να τον βγάλετε από την αίθουσα.

Τρεις έλεγχοι που μπορείτε να αυτοματοποιήσετε αυτή την εβδομάδα

Ελέγξτε μέγεθος και σχήμα, όχι κωδικό εξόδου. Μετά από κάθε αντίγραφο, ελέγξτε ότι το τεχνούργημα υπάρχει, ότι βρίσκεται σε εύλογη ζώνη μεγέθους σε σύγκριση με τα δέκα προηγούμενα, και όπου πρόκειται για εξαγωγή βάσης, ότι ένα πλήθος γραμμών ή πινάκων είναι εντός ορίων. Το δικό μας αρχείο των είκοσι byte θα είχε πιαστεί σε μία νύχτα από κανόνα τόσο χονδροειδή όσο «μικρότερο από το μισό του χθεσινού σημαίνει ειδοποίηση».

Ειδοποιήστε για την απουσία. Αντιστρέψτε την παρακολούθηση. Αντί να περιμένετε αναφορά αποτυχίας, ελέγχετε κάθε πρωί ότι υπάρχει φρέσκο αντίγραφο και ότι είναι νεότερο από όσο επιτρέπει το πρόγραμμά του. Αυτή η μία αλλαγή πιάνει ολόκληρη τη δεύτερη κατηγορία αστοχίας, και συνήθως είναι είκοσι γραμμές σεναρίου.

Επαναφέρετε κάτι μικρό, κάθε μέρα, αυτόματα. Τραβήξτε ένα τυχαίο αρχείο ή έναν πίνακα από το πιο πρόσφατο αντίγραφο και επαληθεύστε το. Είναι φθηνό, τρέχει χωρίς επίβλεψη, και μετατρέπει την ερώτηση «δουλεύουν τα αντίγραφά μας» από ετήσια αγωνία σε καθημερινό γεγονός.

Το μέρος για το οποίο θα ρωτήσει ο ελεγκτής

Τα αντίγραφα ασφαλείας και η ανάκτηση κατονομάζονται ως μέτρα στις απαιτήσεις διαχείρισης κινδύνων της NIS2 και στο ISO 27001, και κανένα από τα δύο πλαίσια δεν ικανοποιείται με ένα χρονοδιάγραμμα. Αυτό που ζητείται είναι τεκμήριο δοκιμής: ημερομηνίες, πεδίο, αποτελέσματα, και τι έγινε για τις αποκλίσεις. Το δισέλιδο σημείωμα κάθε τριμηνιαίας άσκησης είναι ακριβώς αυτό το τεκμήριο, παραγόμενο ως παρενέργεια του να γίνεται σωστά η δουλειά.

Βάλαμε μια διάταξη αντιγράφων δοκιμασμένη σε επαναφορά στη σύντομη λίστα τεχνικών δαπανών που μια εταιρεία πραγματικά δεν αποφεύγει, στο σχέδιο των ενενήντα ημερών για την NIS2, και ο λόγος είναι αυτός. Είναι ένας από τους λίγους ελέγχους όπου η γραφειοκρατία και η προστασία είναι η ίδια δραστηριότητα.

Η ουσία

Δεν έχετε αντίγραφο ασφαλείας. Έχετε την υπόθεση ότι έχετε αντίγραφο ασφαλείας, και παραμένει υπόθεση μέχρι κάποιος να επαναφέρει από αυτό, σε μια αίθουσα, με ένα ρολόι να τρέχει, απέναντι σε μια ημερομηνία που δεν διάλεξε για να κολακέψει τον εαυτό του.

Ενενήντα λεπτά ανά τρίμηνο μετατρέπουν την υπόθεση σε γεγονός. Επίσης, κατά την εμπειρία μας, βρίσκουν κάτι τις δύο πρώτες φορές. Και οι δύο αστοχίες στην αρχή αυτού του άρθρου βρέθηκαν κατά τύχη, και θα προτιμούσαμε κατά πολύ να τις είχαμε βρει ένα Τρίτη απόγευμα με χρονόμετρο παρά στις τρεις τα ξημερώματα με έναν πελάτη στο τηλέφωνο.

Σχετική ανάγνωση: Το Τεστ των 3 τα Ξημερώματα, Επιχειρησιακή Συνέχεια Πέρα από τα Αντίγραφα Ασφαλείας και NIS2 στην Ελλάδα, βήμα βήμα.